Na Salonu knjige i grafike, na posebnom štandu posetioci Sajma u prilicu su da vide dva fototipska izdanja Miroslavljevog jevanđelja kao i prateću postavku. Jedno od izdanja mogu i da prelistaju, a ukoliko ih nešto interesuje od istorijata same knjige tu je Radmilo Mulić, najstariji knjižar u Srbiji. 

Miroslavljevo jevanđelje pisano je u XII veka za humskog kneza Miroslava, starijeg brata Stefana Nemanje. Od svog nastanka, Miroslavljevo jevanđelje imalo je status srpske relikvije. Pretpostavlja se da je pisano i ukrašeno u crkvi Svetog Petra i Pavla u Bijelom Polju, njegovoj zadužbini. Po svom sastavu jevanđelistar, bogoslužbena knjiga u kojoj su tekstovi raspoređeni prema čitanjima u toku crkvene godine. Tekst Miroslavljevog jevanđelja je pisan perom, u dve kolumne, crnom bojom, a većina naslova, crvenom. Knjiga sadrži 296 minijatura crtanih perom, a zatim, bojenih četkicom, crvenom, zelenom, žutom i belom bojom i ukrašenih zlatom.

Original Miroslavljevog jevanđelja čuva se u Narodnom muzeju u Beogradu, a za njegovu konzervaciju i zaštitu zadužena je Narodna biblioteka Srbije.

Izložena fototipska izdanja, datiraju iz 1998. i 2019. godine. Prvo je štampano u Johanesburgu, Južnoafričkoj Republici, dok je ovo novije, štampano u Beču i upravo njega, prema Mulićevim rečima krasi savršenstvo štampe. 

Po lepoti, raznovrsnosti i veličini likovnih ukrasa, raskošnoj pozlati, organizaciji teksta, pa i samom formatu, Miroslavljevo jevanđelje zauzima jedinstveno mesto među sačuvanim pravoslavnim jevanđelistarima. Mnogi likovni ukrasi Miroslavljevog jevanđelja su u direktnoj vezi s tekstom, što dodatno ističe njegovo posebno mjesto u evropskoj rukopisnoj tradiciji tog vremena. Tokom 2005. godine uvršćeno je u Uneskov registar svetske dokumentarne baštine, pod nazivom “Pamćenje sveta”, među 120 najvrednijih sačuvanih pokretnih dobara u istoriji.

Posetioci će Miroslavljevo jevanđelje imati priliku da vide do 21. februara.