Na sastanku, održanom 15. 11. 2025. godine, žiri u sastavu: prof. dr Danijela Kostadinović, predsednik, dr Slađana Ilić, član i Miloš Sokolović, član, doneo je jednoglasnu odluku da romanu Nebojše Lapčevića "Sejač" (Agora 2024) dodeli Nagradu „Slobodan Džunić”. Nagrada se dodeljuje prvi put ove godine za najbolje prozno delo objavljeno u prethodnoj kalendarskoj godini. Nagradu dodeljuje Narodna biblioteka Pirot uz podršku Ministarstva kulture i Grada Pirota.

Obrazloženje

Roman "Sejač" Nebojše Lapčevića zasnovan je na jasno profilisanom spoju ikoničnog, poetskog i epskog izraza, biblijske simbolike i mitopoetizovane slike Tromoravlja kao sakralnog prostora i teofanije. Koncipiran kao složena pripovedna celina u kojoj se kroz dvadeset i četiri poglavlja razvija više međusobno povezanih pripovednih tokova, uz izuzetnu posvećenost jeziku kao „istini bića” i osećaju za društveno-politički i istorijski trenutak, pisac u ovom delu znalački prekoračuje realističke granice, vodeći čitaoce kroz fluidne i snovidne svetove umetnosti i umetničkog stvaranja.
U nastojanju da pronađe intimni zaklon u otuđenom i dehumanizovanom svršetku dvadesetog veka, glavni junak romana, kompozitor Adam Dedinac, traga za mestom gde bi mogao da dovrši operu, povezujući dokumentarne tragove porodične istorije – tapiju iz 1833. godine iz Jankove klisure, nasleđenu od čukundede Đorđija – sa refleksijama o odnosu eros–creatio. U romanu, tapija služi kao polazište za tajanstveni libreto anonimnog libretiste venecijanskog porekla, čiji put do kompozitora Adama Dedinca pokreće nelinearnu priču sa osloncem na biblijski motiv o Sejaču. Značaj zrna i sejanja, vinograda i vinoruja svedoči o umetničkoj snazi i postojanosti tradicije, što Lapčevića poetički približava Slobodanu Džuniću.
Dedinac pohodi Zakos livadu, terra incognita, na kojoj se jedino može čuti rajska muzika. Umetnik će svoju operu posvetiti čistoti prirode u slavu Bogu, gde je moguće odvojiti žito od kukolja. Bacajući u njivu note klijavice, kaže: „Posejao sam njivu na sve četiri strane sveta kao zemnu ušteđevinu.” Postavljajući prirodu kao merilo čovekove sposobnosti da prepozna smisao i granice sopstvenog delovanja, likovi Evgenije, Petre, Koste Pamjatnika, Angela Tice i Biničkog unose u roman različite obrasce bliskosti, odgovornosti i iskušenja, dok Van Gogov Sejač iz 1850. godine, nastao po uzoru na Mijeovu sliku, funkcioniše kao vizuelni i konceptualni ekvivalent: sejač simbolizuje čoveka koji na zemlji seje Božje reči, a sito označava pravdu.
Počev od slike Van Goga na koricama, preko citata Miloša Crnjanskog na početku, pa do inkorporiranja biblijske „Priče o Sejaču” iz Jevanđelja po Mateju, roman Sejač Nebojše Lapčevića slavi lepotu nesavršenosti – u životu, u delu i u umetnosti.

Zbog svega navedenog, smatramo da je Nebojša Lapčević dostojan dobitnik Nagrade „Slobodan Džunić”.

*Narodna biblioteka Pirot, autor fotografije: Anđelko Vasiljević