Danas je 28. decembar dan kada je 1877. godine Pirot oslobođen od Turaka.

Danas će biti položeni venci na grob kapetana Milutina Karanovića u porti manastira ,,Sveti Djordje,,u Temskoj i na Spomenik oslobodiocima u Tija Bari.

Cilj ovog rata bio je isti kao i Prvog srpsko-turskog rata: oslobođenje srpskog naroda ispod turske vlasti i teritorijalno proširenje prema Jugu. Ratni plan srpske vojske zasnivao se na činjenici da Srbija, na zahtev velikih sila, ne može imati pretenzije prema Bosni, kao i zahtevu Rusije da se pomogne njihovoj vojsci u nadiranju ka jugu Bugarske. Na bazi ovih činjenica, ratni plan je predviđao da tri od pet srpskih korpusa (Šumadijski pod komandom generala Belimarkovića, Moravski pod komandom pukovnika Lešjanina i Timočki pod komandom pukovnika Horvatovića) sa ukupno oko 46.000 ljudi i 128 topova razviju napad prema jugu i jugoistoku, opkole Niš, zauzmu Babinu glavu, Belu Palanku i Pirot, te nastave nastupanje prema Sofiji radi sadejstva ruskoj Dunavskoj armiji. Turski ratni plan predviđao je upornu odbranu na svim pravcima, radi čega su mnoge tačke u dolini reka Nišave, Južne Morave, Raške i Ibra bile dobro utvrđene, a najsnažnija utvrđenja bili su Niš, Novi Pazar i Pirot.
Rat Turskoj objavljen je 13. decembra, a operacije srpske vojske otpočele su 15. decembra nastupanjem triju srpskih divizija (Ibarske, Moravske i Dunavske) prema jugu radi opkoljavanja Niša. Ova operacija je izvedena uspešno i tačno pa je Niš bio potpuno opkoljen za svega pet dana ratnih dejstava..
Dok su trajale ove operacije oko Niša, Timočki i Šumadijski korpus su, pod opštom komandom generala Belimarkovića, dejstvovali prema jugoistoku, polazeći s Pandirala. Кnjaževačka vojska, pod komandom potpukovnika Jevrema Markovića, 17. decembra zauzela je strateški položaj Babina glava, a dva dana kasnije i prevoj Sveti Nikola. Posle jedne oštre borbe, 24. decembra oslobođena je Bela Palanka. Time je jedan od glavnih strateških ciljeva srpske komande bio postignut: Turci više nisu mogli da šalju nikakvu pomoć iz Bosne, Albanije i sa Кosova prema Sofiji. Tada je uspostavljena veza srpske i ruske vojske kod Ćiprovca. Ruska vrhovna komanda tražila je nastavak srpskog napada ka istoku.
General Belimarković naredio je da se napadne Pirot sa tri kolone. Кrvave borbe vođene su 25. decembra na utvrđenim položajima Nišor, što nije dalo rezultate, pa su narednih dana turski položaju zaokruženi sa nekoliko strana, a Turci, koji su u Pirotu imali jake snage (12 bataljona), 28.decembra u zoru napustile su grad da ne bi bile potpuno blokirane. Posle oslobođenja Pirota, jedinice srpske vojske oslobodile su još i Кulu, Breznik, Trn i Radomir i bile zaustavljene kod Slivnice 5. januara 1878. godine na vest da su Rusi zauzeli Sofiju. (Izvor Wikipedia)